سکوت
سیلام دوست جونای گلم خوفین؟!
چی؟ نشنیدم بلند تر؟! آهان !
آره منم خوفم
به کوری چشم موش کور و فک و فامیلش هی میگزرونیم
راستی چه خبر از امتحانات
ما که هنوز شروع نفرمودیم بقیه دوستان دانشجو هم که فکر نکنم
شروع کرده باشن اما دوستای مدرسه ای مون حتما تموم هم کردن
خوش به حالشون اونا وقتی که پا شونو دراز کردن تو لبه استخر نشستن و دارن آب پرتقال می خورن و از گرمایه تابستون لذت می برن ما باید
هی بخونیم و هی یاد نگیریم آخه تو این گرما که ماشین داغ میکنه
این مغز نمی دونم چند میلی گرمی داغ نکنه؟!
( راستی این مغز چند گرمی؟)
خوب بگزریم ما که از همه جا می خوریم اینم روش
دیگه چه خفرا؟!!
چی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بلند بگو دیگه نمیشنوم؟؟؟
کر شدم 
فحش دادی ای بی تربیت
آخه می دونین یه استادی ترم پیش داشتیم تکیه کلامش این بود
چی نمیشنوم چی گفته؟ بلند تر
البته بنده خدا گوشاش ضعیف بود 
حالا اینجوریه که
منم عادت کردم هی میگم چی؟ نمیشنوم
آهان اینقدر پرت و پلا گفتم اصل قضیه داشت از یادم می رفت
راستیتش دلم پره پره !!!
نه از دست زمونه ها آخه خیلیا زمونه رو مقصر می دونن نه
من از دست مردم نامردم این زمونه دلگیرم!!!
می دونین اون قدیم قدیما ( که البته ندیدم ولی شنیدیم )
به قول شاعر که میگه:
نخوردیم نون گندم
دیدیم دست مردم
یه جو معرفتی بود که الان تبدیل به افسانه شده
یه جو غیرت و شرف بود که الان چیزی جز لاف وادعاش چیزی نمونده
یه کلمه ای بود......................که وقتی به زبون میومد
زبون و زلال و شفاف میکرد یعنی میخوام بگم
رویه این کلمه قسم می خوردن
آره " عشق ، عاطفه ، محبت "
اینا کلماتی بودن که مقدس بودن اما حالا چی؟
هر کس و نا کسی که از راه میرسه
دم از عشق و عاشقی میزنه
که قسم می خورم تو همون حرف اول عشق مونده یعنی اصلا
این کلمه براش بیگانس اما .........
هی بگزریم .......
"این روزا که شهر عشق خالی ترین شهر خداست
خنجر نامردمی ها تو دست سایه هاست
وقتی که عاطفه را میشه به آسانی خرید
معنی کلام عشق خالی تر از باد هواست"
شاعرا چقدر انسان های فوق العاده ای هستن ببینین با شعر
چطوری یه صفحه حرف دل منو با چند بیت رسوند حیف که شاعرش نمی دونم کیه!
هی ............... میدونین چی دلم می خواد ؟؟!؟!؟
شاید خندتون بگیره و مسخرم کنین!!
ولی کاش اونی که ، اونی که ......
اونی که الان رفته و فرسنگها از دیار دل من دور شده و
من و با هزاران چرا؟ بی پاسخ تنها گزاشته حتی شده برایه ۱ دقیقه هم که شده کنارم بود
( که ۵۹ ثانیشو فقط نیگاش می کردم و ۱ ثانیه آخرش چشامو می بستم و باز نمی کردم
)
فقط نیگاش میکردم فقط نیگا که با سکوتم خیلی چیزا رو براش تفسیر میکردم
سکوتم را به باران هدیه کردم
تمام زندگی را گریه کردم
نبودی در فراق شانه هایت
به هر خاکی رسیدم گریه کردم
این گل ها رو تقدیم میکنم به گورستان خاطراتم
z
میبینین دوستان زندگی اینطوری مثل وبلاگ من اول با خنده شرو میشه و باگریه تموم!
وقتی که تو آمدی به دنیا عریان
جمعی خندان بودن و تو گریان
ای دوست کاری کن که وقت رفتن
تو شاد باشی و جمعی گریان
حق نگهدارتون بای تا های
