در حسرت یار . . .

^{آره دیگه آدم که از هر طرف داره می خوره بایدم اینطوری قاتی کنه و اراجیف بهم ببافه}

^{بدبختی اینه که آدم نمی دونه به چی دلشو خوش کنه ! به فامیا خوب که شکرذ لله نداره!}

^{به دوست خوب که الحمد و لله کمیاب تر از بنزینه ( کلمه اخریه ایهام داشتاااا!)! به در و همسایه خوش باشه که اونم شکر خدا شوت شوت  حالا شما بقین شما جایه من بودین نمی قاتیدین!}

^{حالا یه جورایی میشه روزگار ناسازگار و تحمل کرد اما این مردم ناسازگار و دیگه نمیشه کاریش کرد!}

^{آهان انگار میگن من یه عرذ (عذر) خواهی هم بدهکارم به بعضیااا} 

^{آی بعضیا من از دیر کردنما عرز می خوام}

^{آخرش نفهمیدیم این عرذ ، عزر ، عورذ}

^{حالا هر چی چجوری نوشته میشه}

^{نکته ایهام درستشو میدونماااا}

^(عذر)

^{دیدی بلدم هیسس}

^{به کسی نگیااا می خوام ببینم چجوریاست}

^{بچه ها چی می خوان بگم ، یا اصلا نمی خوان نگن}

^{یا شاید می خوان بگن  نگن ، یا اصلا میدونن نگن}

^{چی میگن نگن بگن چرا نگن بگن}

^{وایییییییییی}

^{دوباره کلمات رفت تو شیکم همدیگه قاتی پاتی شد!!}

^{خوب اصلا کجا بودیم ؟!؟!؟!؟!
هااااااااااااااا همین دورو ورایم دیگه}

^{آهان طبق اخبار واصله این جور که کلاغ های من میگفتن!}

^{البته دقت کنین گفتم میگفتن ها چی می گفتن؟!}

^{آهان می گفتن که الان فصل زمستون هست و}

^{اوا اوا نه ببخشید فصل ...فصل ؟!؟!}

^{راستی الان چه فصلیه؟!}

 ^{کوفت!
چرا می خندی خوب هر کی باشه قاتی می کنه}

^{شما کی تو عمرتون دیدین تو تابستان بادی به اون شدیدی}

^{وزیدن بفرماید و بشقاب مردم و از تنظیم در اره و این ور اونور کنه}

^{هاااااا نکته کنکوری؟! بشقاب کنایه از چه چیز است؟}

^{بشقاب        ماهی تابه       ماهواره       قابلمه یا به قول خودمون فابلاما}

^{ای داد بی دود خواستیم یه کلمه عذر خواهی بنویسیمااااا}

^{اینقدر اراجیف بهم بافتیم که دیگه هیچی دیگه}

^{خلاصه خانما ، خانما ، آقایون}

^{عرذ میخوام ( آخرشم نفهمیدیم املاش چجوری؟۱)}

^{هااا یه ایهام دیگه}

^{(چه ایهام تو ایهامی شد امروز)}

^{دوبار خانم نوشتم یه بار آقایون}

^{این اشتباه چاپی بودااااااا بعدا پشت سرم حرف در نیارین}

^{به جان هر چی مرغ و گاز و کبسول و اجاغ گاز}

^{اوا دوفاره قاتی پاتی شد}

^{خلاصه می خواستم چی بگم یادم رفت}

^{اصلا خدافظ تا بیشتر از این قاتی نکردم}

 ^{بای بای بای}   

چقدر ثانیه ها نامردند

گفته بودند که بر می گردند

برنگشتند و پس از رفتنشان

بی جهت عقربه ها می گردند

آه این ثانیه های بیرحم

چه بلایی به سرم آوردند

نه به چشمم افقی بخشیدند

نه زبغضم گرهی وا کردند

از چه رو سبز بمانم به دروغ

لحظه هایی که یکایک زردند

لحظه ها همهمه هایی مبهوم

لحظه ها فاصله هایی سردند

بگذار زپیشم بروند

لحظه هایی که همه بی دردند!!!

سلام دوست جونایه گل خودم ان شا.. خوف که هستین؟!

نه!؟ چرا آهان  منم از درگذشت مهستی ناراحت شدم

ولی این که دلیل نمی شه سرگرمه هامون تو هم باشه بابا به رویه دنیا بخندید

(هر چند دنیا بیرحم تر از این حرفاست)

تا دنیا به روتون بخنده!!!!
بی مقدمه می خوام یه حرف صادقانه بگم رک و پوسکنده بابا

ما ایرونیا تا کی می خواییم مرده پرست باشیم

تا زمانی که مهستی بی چاره زنده بود

یکی نبود بگه این بانوی آواز ایران کیه و چی کارست؟!

اما همینکه بیچاره پرواز کرد و رفت همه شروع کردند

به این که بابا مهستی این چنین بود آن چنان بود

تو رو خدا بیاین از همین امروز تا زنده هستیم قدر

همدیگرو بدونیم  نه فردا پس فردا که سرمونو گذاشتیم زمین!!

بیایم از همین در گذشت مهستی درس بگیریم نیگا کنید همین چند ماه

پیش بود که مهستی تو همین بغل گوش ما تو کاباره تهران دبی هنرنمایی می کرد

ولی حالا پس از چند ماه تو اون ور دنیا تو امریکا زیر خلوار ها خاکه دیدین

به همین سادگی " بین مرگ زندگی فاصله بین اذان تا نماز وقتی به دنیا میای تو گوشت اذان میگن

و وقتی میمیری پشت سرت نماز میخونن "

پس بیاین همین الان که پیش همیم قدر همو بدونیم.

خوب دیگه نصیحت کافیه راستش از شنیدن درگذشت مهستی

یه جورایی شوکه شدم می دونین چرا

آخه با خودم گفتم ای خدا جون چرا هنرمندانی مثل مهستی که با آهنگ

 شون دل چند نفر و شاد می کنن باید بمیرن

و آدمای به درد نخوری مثل من کماکان باید زنده بمونه و دنیا رو به گند

بکشه؟!؟!؟! ( میگم خدا شوخی بود یه هو همین فردا عزرائیل نفرستی سراغمونااا)

راستی امروزم میگن روز مامانیه کادو خریدین واسه مامامامامانیاتون

مامانی روزت مفارک

در آخر روز مادرم تبریک میگم و همچنین درگذشت یه مادر خوب رو هم تسلیت ( مهستی )

البته یه چیزی یادم رفت بگم من که داشتم مراسم خاک سپاری رو از تلوزیون

تماشا می کردم ( آخه تلوزیون ما اروپا رو هم میگیره!! نمی دونم شاید آنتن ما قوی تره  )

دیدم لیلا فروهر اومد و بعد تسلیت شروع کرد به خوندن شعر علی گویان

من تو این صحنه اینقدر خندم گرفت گفتم لیلا دیده کسب و کار خوانندگی کساد زده تو کاره

مرثیه گویی و مداحی البته من دلیلشو می دونمااا می دونین چرا؟!؟!؟

آهان برا اینکه شوهرش گفته دیگه از این به بعد که شوهر نباید بخونی

لیلام دیده ای دل قافل اینطوری نمی شه زده تو کاره ختم و مراسم ختم تا شاید یواش یواش

شوهرشو راضی کنه واسه خوانندگی( اینم از آفات شوهر داری!)

میبینیم چجوری دارم تحلیل می کنم! خوب دیگه چرت زیاد گفتم

پاشم برم که تا ۲۰ ام امتحان دارم برام دعا کنین خدانگهدارتون!

راستی آهنگ وقتی رفتم "مهستی" رم گذاشتم تو وبلاگ که همیشه یادمون باشه شاید همین فردا

بلیط ما هم برا رفتم اوکی شد!!!!

یا حق